Nagrada „Veljko Mandić“, prvi put je uručena na Svečanoj akademiji, upriličenoj za Dan pozorišta, 16. februara 2006.godine. Laureat je bio Drago Malović, glumac i doajen crnogorskog glumišta.

Malović se glumom počeo baviti u u nikšićkom KUD-u “Zahumlje”, gdje je kao amater ostvario niz značajnih uloga, da bi sa prvom generaciom u novootvorenom pozorištu u Nikšiću 1949.godine, stupio na profesionalnu scenu. Kao istaknuti glumac Nikšićkog pozorišta, angažovan je u Titogradskom narodnom pozorištu i tu počinje njegova blistava karijera. Za svoga pozorišnog aktivnog djelovanja, punih 40 godina, koliko je trajao na sceni - što u nikšićkom, što u drugim pozorištima - odigrao je više od 200 uloga, a kruna njegove glumačke karijere bila je uloga Radosava u legendarnoj „Đekni“, velikog crnogorskog reditelja Živka Nikolića. Malović, je dobitnik velikog broja državnih i strukovnih nagrada i priznanja, a njegov umjetnički angažman i stvaralaštvo valorizovani su i statusom - Istaknuti kulturni stvaralac Crne Gore.

 DragoMalovic3

       Drago Malović, prvi dobitnik nagrade "Veljko Mandić", 2006.godine

______________________________________________________________________


Na svečanom otvaranju obnovljenog „Međunarodnog festivala glumca“, 16. februara, 2007.godine, uručena je nagrada „Veljko Mandić“. Dobitnik tog značajnog priznanja je bio Branislav Đaga Mićunović, istaknuti crnogorski reditelj.

Mićunović je jedan od najpoznatijih južnoslovenskih reditelja njegove generacije, eminentni umjetnik, pozorišni inovator i istaknuti pedagog na Fakultetu dramskih umjetnosti u Cetinju. Bio je umjetnički direktor i direktor Crnogorskog narodnog pozorišta i minister kulture u Vladi Crne Gore. Mićunović je dobitnik mnogih internacionalnih priznanja i laureat je najveće nacionalne - Trinaestojulske nagrade.

BranislavMicunovic4

         Branislav Mićunović na dodjeli nagrade 2007.godine

________________________________________________________________


Na svečanom otvaranju „Međunarodnog festivalu glumca - Nikšić 2008“, nagrada „Veljko Mandić“, uručena je Blagoti Erakoviću, poznatom crnogorskom reditelju.

Eraković je bard crnogorske pozorišne i umjetničke scene. Diplomirao je režiju u Beogradu, a na umjetničkoj i pozorišnoj sceni prisutan je četrdeset godina. Autor je oko stotinu pozorišnih predstava i multimedijalnih projekata. Režirao je domaće i svjetske klasike, kao i savremene dramske pisce. Vrlo je zaslužan za aktualizaciju i revalorizaciju crnogorske dramske baštine, te afirmaciju crnogorskog glumišta i mnogih drugih aktera, bez kojih pozorišna predstava, kao umjetnički čin, ne može na pravi način da funkcioniše. Eraković je dobitnik svih značajnih priznanja u Crnoj Gori, od onih esnafskih do onih najviših državnih, kao što je Trinaestojulska nagrada.

BlagotaErakovic5

                    Blagota Eraković na dodjeli nagrade 2008.godine

_________________________________________________________________

 


Na otvaranju „Međunarodnog festivala glumca – Nikšić 2009“, uručena je nagrada „Veljko Mandić“. Laureat je Goran Bulajić, istaknuti pozorišni i TV reditelj i dramaturg.

Bulajić je do sada režirao oko pedeset predstava: u nikšićkom Dramskom studiju, Crnogorskom narodnom pozorištu, podgoričkom Gradskom pozorištu, Pozorištu “Duško Radović “u Beogradu, “Nikšićkom pozorištu”, Naroden teatru u Štipu, Kraljevskom pozorištu “ Zetski dom” na Cetinju… Za televiziju Crne Gore režirao je TV drame: “Krstitelj”, “Viljuška se drži u lijevu ruku”, “Tri priče”, kao i dokumentarnu igranu seriju “Glasonoše”. Autor jr dramskog teksta “Presuda” i koautor drame “Pomiluj me, grešnog, Gospode” i više esejističkih i kritičkih prikaza iz oblasti teatrologije . Bio je rukovodilac Dramskog studija Centra za kulturu u Nikšiću, odgovorni urednik Umjetničkog programa TVCG, direktor Dječijeg pozorišta u Podgorici i kotorskog Festivala pozorišta za djecu. Trenutno je profesionalno angažovan u CNP-u, ali je ostao privržen nikšićkom pozorišnom životu, u svim periodima i formama njegovog razvoja.

GoranBulajic6

                          Goran Bulajić laureat nagrade 2009.godine

_______________________________________________________________

 

Na svečanom otvaranju „Međunarodnog festivala glumca –Nikšić 2010“, saopštena je Odluka žirija o dodjeli nagrade „Veljko Mandić“. Laureat je bila Mira Stupica, istaknuta južnoslovenska glumica. Nagrada je, iz opravdanih razloga, glumici Stupici, uručena nešto kasnije u Beogradu.

Stupica je legenda južnoslovenskog i srpskog filmskog, pozorišnog i TV glumišta. Biografija Mire Stupice, bez lažne skromnosti, mogla bi da se nazove holivudskom, jer je dobitnik brojnih nagrada i priznanja za glumačka dostignuća. Stupica je pored brojnih antologijskih pozorišnih i filmskih uloga ostavila i značajan pečat na nikšićko i crnogorsko pozorišno stvaralaštvo. Počasni je član Crnogorskog narodnog pozorišta, u kojem je publici podarila zapaženu ulogu Princeze Ksenije, u istoimenom komadu rediteljke Radmile Vojvodić. Taj lik na pozorišnoj sceni će biti trajno upisan u anale pozorišne istorije kao izuzetan primjer potrebe da se kroz umjetnost osvijetli istorija koja čini crnogorski identitet. Stupica je dala podršku festivalu u Nikšiću, što je dio ukupne istorije pozorišta u Crnoj Gori, jer je ona dva puta (1997. i 1998. godine) bila predsjednica Žirija Jugoslovenskog festivala „Pozorište jednog glumca“ u Nikšiću.

MiraStupica7

        Mira Stupica, dobitnik nagrade 2010.godine

___________________________________________________________  

 


Na otvaranju “Međunarodnog festival glumca – Nikšić 2011", uručena je nagrada „Veljko Mandić “. To značajno priznanje pripšalo je Dragici Tomas, glumici – prvakinji i počasnom članu CNP-a.

Dragica Tomas, je sa uspjehom tumačila brojne likove iz crnogorske, južnoslovenske i svjetske dramske literature, koje su joj donijele najveća nacionalna i ondašnja jugoslovenska priznanja i veoma pozitivne ocjene pozorišnih kritičara. Dragica Tomas je dobitnik brojnih nagrada i priznanja, a među njima najznačajnijih: Trinaestojulske nagrade i dvije Sterijine (prva za najbolju žensku ulogu 1975. i za životno djelo, 2000. godine).

DragicaTomas8  Dragica Tomas, na uručenju nagrade 2011.godine

__________________________________________________________________

 

Na svečanom otvaranju XII „Međunarodnog festivala glumca Nikšić 2015“,saopštena je odluka o dodjeli nagrade „Veljko Mandić“. Laureat je reditelj Nikola Vavić (91), doajen crnogorskog teatra. Tročlani žiri, u sastavu: Andro Martinović, predsjednik i članovi Goran Bulajić i Vojislav Krivokapić, tu odluku donio je jednoglasno.Vavić nije mogao doći u Nikšić da primi nagradu, pa je plaketa uručena Božu Kovačeviću, njegovom sestriću.

U obrazloženju odluke žirija navodi se da je Nikola Vavić, umjetnik, rijetkog senzibiliteta, upornosti i energije, široke naobrazbe i poznavanja stranih jezika i kultura, a, istovremeno, duboko vezan za rodno tle, crnogorsku tradiciju i tokove savremene stvarnosti. Dao je snažan impuls i lični pečat u razvoju crnogorskog pozorišta u drugoj polovini XX vijeka i, zajedno sa plejadom vrsnih stvaralaca u Crnoj Gori, ugradio sebe u temelje scenske umjetnosti na ovim prostorima“.

Andro Martinović, obrazlažući odluku o dodjeli tog prestižnog priznanja, je naveo da nagrada pripada „čovjeku koji je bio Veljkov prijatelj i koji je njegov vršnjak. Već je suviše godina prošlo od Veljkove smrti, a Nikola Vavić će uskoro napuniti devedeset i jednu godinu, i to je, s obzirom na sve ono što je proživio, dostojno nekog priznanja. Zato neka ova nagrada bude nagrada u slavu umjetnosti i u slavu života. Za pozorište važi da je to prolazna umjetnost. Ali baš ona neponovljivost pozorišne igre, onda kada se pređe rampa, čini taj trenutak uzvišenim i jedinstvenim. Ta začaranost traje mnogo duže od eha posljednjeg aplauza“, istakao je Martinović. On je podsjetio da je Nikola Vavić zaslužan „za neke od trenutaka koji su obilježili onu istoriju crnogorskog teatra koja je danas pomalo potisnuta, zarad neke novije istorije, koja će se tek preispitivati“, rekao je Martinović.

 

 

sadodjelenagradevm15

Detalj sa proglašenja i dodjele nagrade "Veljko Mandić"

 

Spriječen da prisustvuje dodjeli nagrade, reditelj Vavić, u telegramu navodi da ga je dirnula vijest o nagradi koja nosi ime njegovog školskog druga, saradnika i porodičnog prijatelja - Veljka Mandića.Veljko je bio čovjek iz kojeg je izbijala neka neobjašnjiva energija, iskonska i duboka energija njegovih predaka, koju bi on pozajmljivao likovima koje je tumačio. Sve ono što je upio okom i umom, sve što je razmaknulo njegove vidike ka svijetu, čovjeku i sebi samom, nebrojeno puta je našlo izraza u njegovim ulogama. Mogao je da igra sve. Imao je neuništivu strast i pojavu koja je zračila. Svestrani i neobjašnjivi Veljko shvatao je nešto što se krije iza teksta, iza riječi, nešto što pokreće samu umjetnost. Bio sam i ostao fasciniran ulogama kojima nas je uvijek iznenađivao. Kao prijatelj, plijenio je kičmenošću i dobrotom. Bio je skroman, hrabar i pravičan – ljudina od glave do pete. Čovjek i glumac kakvi se rijetko sreću. Poznato je da Šekspira, pozorišta rade onda kada imaju glumca koji može da bude glavni lik. U podjeli za predstavu koja je ostala moja neostvarena želja, Veljko je trebalo da bude kralj Lir. Kakav bi to Lir bio, živi Lir, kadar da ljepotu i dubinu Šekspirove istine donese iz vlastitog bića.

Zato budući glumci i ljudi od pozorišta uopšte, moraju znati kakvi su velikani koračali našom pozorišnom scenom. To ih obavezuje da idu stopama tih velikana, utemeljivača crnogorskog pozorišta. Da se bore za ovu nagradu, pečat dara i uzdarja“, navodi Vavić, u svom telegramu, koji je sinoć pročitan pred nikšićkom publikom. 

Nikola Vavić, rođen je u Nikšiću, 1924. godine. Kao srednjoškolac odlazi u partizane i učestvuje u ratu. Par godina nakon oslobođenja, upisuje studije režije, ali će ubrzo, sa grupom svojih kolega, biti uhapšen i upućen u logor na Golom otoku, na četvorogodišnju robiju. Poslije povratka na slobodu, nastavlja studije na Akademiji za pozorište, film, radio i televiziju u Beogradu i piše svoju prvu dramu „Čovjek, žena i rodna gruda“, za koju dobija nagradu na anonimnom konkursu Savjeta za kulturu Crne Gore. Te 1956. godine, postaje reditelj i direktor drame Narodnog pozorišta u Nikšiću. No, nakon dvije sezone provedene u Nikšiću, uslijedila je tzv. „sječa pozorišta“, tako da Vavić prelazi u jedini preostali profesionalni teatar - Narodno pozorište u Titogradu, kasnije Crnogorsko narodno pozorište, u kojem ostaje do kraja svog profesionalnog angažmana.

U CNP-u, kao i na drugim jugoslovenskim scenama, režirao je brojna djela koja pripadaju klasičnoj i savremenoj jugoslovenskoj i svjetskoj drami: djela Njegoša, Držića, Sterije, Nušića, Ace Popovića, Jevrema Brkovića, Rotkovića, Gogolja, Čehova, Ibzena, Strindberga i drugih. Režirao je i emisije za radio i televiziju, kao i brojne kulturno-umjetničke programe, a bavio se i pedagoškim radom, kao profesor osnova scenskih umjetnosti.

Vavić je autor scenarija za dugometražni igrani film, snimljen u crnogorsko-sovjetskoj koprodukciji, „Živjeti zainat“, o vladici Petru I Petroviću Njegošu i konstituisanju crnogorske države, koji je prikazan u programu Filmskog festivala u Kanu. Dramatizovao je i adaptirao za scensko izvođenje više poznatih književnih djela Lalića, Nika Jovićevića, Đure Jakšića i drugih.

Među nagradama koje je dobio za svoj rad, tu su i dvije nagrade grada Titograda „19. decembar“, prva nagrada za režiju na pozorišnim susretima „Joakim Vujić“ i zvanje počasnog građanina Leskovca, priznanje Udruženja dramskih umetnika Srbije i nagrada Televizije Beograd, kao i najveće crnogorsko nacionalno priznanje – Trinaestojulska nagrada za adaptaciju i režiju „Gorskog vijenca“, koji je izveden na proslavi stogodišnjice Hrvatskog narodnog kazališta u Zagrebu, 1961. godine. Ima status istaknutog crnogorskog kulturnog stvaraoca.

_______________________________________________________________________________________________________

Go to top